In een eerder verslag hebben we gesproken om bv een verhaaltje over het eten en de hotels te plaatsen, daar is nog een thema bijgekomen Oldtimers.
Tijdens ons vorige bezoek in Canada hebben we al vermeld dat er zoveel mooi oud materiaal aan auto’s staat op farms en gewoon bij woonhuizen in de buitengebied. Dit jaar zijn we verder naar het noorden Yukon geweest.
Tijdens onze reis van Prince Rupert naar het noorden kwamen we al op diverse plaatsen oud materiaal tegen wat zomaar ergens in een weiland staat, je wilt overal wel stoppen om dit op de foto te zetten.
De eerste mooie auto’s kwamen we tegen in Steward, stonden gewoon voor het huis te glimmen.
Ook op onze tocht naar Dawson veel mooi materiaal gezien . Op weg daar naar toe zijn we enkele dagen in Whitehorse gebleven omdat we daar 1 juli wilden meemaken wat in Canada een nationale feestdag is. Tijdens deze feestdag is er vaak een parade met van alles, van politie tot brandweer en van culturele vereniging van de Chinese gemeenschap tot het lokale theater. Ook rijden er dan oude auto’s mee die er dan piekfijn uitzien. Wij hadden al een paar gezien bij ons hotel in Whitehorse, prima onderhouden A Fordjes uit 1928.
Je verwacht gewoon niet dat in een gebied dat 30 maal of iets meer groter dan Nederland is en waar maar 37.000 mensen wonen zoveel moois te zien is. Tijdens onze rit weer naar het zuiden wilden we naar de 0 kilometerpaal van de Alaska highway.
De bedoeling was even een pauze en dan verder normaal 15 min deze pauze duurde anderhalf uur.
Toen wij in Dawson Creek binnen reden en zochten naar het 0 kilometer punt zagen we dat er straten afgezet waren, dan let je nog iets beter op want je wilt toch rechtsaf willen slaan om het centrum in te rijden. Ineens zie je dan oldtimers staan in een zijstraat, hup auto parkeren bij de eerste de beste parkeerplaats en er naar toe lopen om te kijken. Eerst maar een foto maken bij de 0 kilometerpaal, er werd door iemand van de organisatie aangeboden om deze te maken leuk.
Tijdens zo’n ontmoeting kom je in gesprek en en blijkt dat het evenement ieder jaar was met enkele honderden auto’s en is er ook een verkiezing van de mooiste auto. Tijdens onze aanwezigheid werden nog veel voertuigen bijgeplaatst. Na enige tijd moet je toch weer verder naar de volgende bestemming ook omdat het hotel al geboekt was en je nog de nodige kilometers moet rijden en er ook onderweg nog wel wat te kijken valt.
Zo’n autoshow valt er zomaar tussen en je blijf je verbaast kijken dat nog zoveel mooi aanwezig en je zie dat ze me veel plezier onderhouden worden.
Op onze verdere reis naar beneden hebben we nog vele mooie auto’s gezien, kan mij voorstellen dat als je liefhebber bent het er voor over hebt om daar een een mooie kar te zoeken.
Maar een nadeel is dat sommige auto zo ver van de bewoonde wereld verwijderd zijn dat het best een paar centjes extra kost om ze daar weg te halen.
Ook tijdens ons verblijf in Fort Nelson waren we verbaast wat er allemaal stond in een lokaal museum, een te kleine ruimte en een te grote collectie. en waarvan enkele zeer oude auto’s onderhouden werden door een 80+ die met een oude Ford uit de jaren 20 van Whitehorse naar Dawson was gereden met 3 man in de auto een afstand van meer dan 500 km in drie dagen.
Dat zijn de leuke verhalen om te horen.
Wat ons wel verbaasde dar er een meisje rondliep met een fles schoonmaakmiddel en dit willekeurig op voorwerpen spoot en het met een schoonmaak doek afveegde, dat spuit je niet zomaar op willekeurige zaken dier misschien tegen kunnen, maar ja de bedoeling is goed.
Uit het gesprek met een medewerkster (Nederlandse roots en deze maand in Nederland) vertelde dat ze handen, ruimte en geld tekort kwamen om dit optimaal te beheren. Enkele van de voertuigen staan in het fotoalbum hier.
Je bent daar niet alleen voor oude auto’s maar het is mooi om te zien dat ze met veel plezier onderhouden worden, wij vonden het in ieder geval een leuke ervaring om dit te zien.
Als laatste, ga je in Nederland ook naar shows van oude auto’s ?
Nee nooit 🙂 Waarom?